ENGLISH → NEPALI
ultimate
01
adjective
कोटि वा क्रममा सबैभन्दा टाढा वा सर्वोच्च; चरम; अन्तिम
furthest or highest in degree or order; utmost or extreme
In a sentence
the ultimate achievement
सर्वोच्च उपलब्धि
the ultimate question
अन्तिम प्रश्न
man's ultimate destiny
मानिसको अन्तिम नियति
the ultimate insult
चरम अपमान
one's ultimate goal in life
जीवनको अन्तिम लक्ष्य
02
adjective
कुनै शृंखलाको अन्तिम वा समापन तत्व हुनु
being the last or concluding element of a series
In a sentence
the ultimate sonata of that opus
त्यो ओपसको अन्तिम सोनेटा
a distinction between the verb and noun senses of `conflict' is that in the verb the stress is on the ultimate (or last) syllable
क्रिया र संज्ञा अर्थबीचको भिन्नता यो हो कि 'conflict' मा क्रियामा जोर अन्तिम (वा अन्तिम) अक्षरमा पर्छ
03
noun
आफ्नो किसिमको सर्वोत्तम वा सर्वाधिक उत्कृष्ट; चरम
the finest or most superior quality of its kind
In a sentence
the ultimate in luxury
विलासिताको चरम