ENGLISH → NEPALI
banjo
01
noun
एउटा तारयुक्त वाद्ययन्त्र (कोर्डोफोन), सामान्यतया गोलो शरीर, झिल्लीजस्तो ध्वनिपटल र फ्रेट भएको घाँटी भएको, जसलाई तारहरू तानेर वा छोडेर बजाइन्छ
A stringed musical instrument (chordophone), usually with a round body, a membrane-like soundboard and a fretted neck, played by plucking or strumming the strings.
In a sentence
I come from Alabama with my banjo on my knee...
म अलाबामाबाट आएको छु, मेरो ब्यान्जो घुँडामा राखेर...